Rekrutacja, Nabór, Opinie - Chatka Kubusia Puchatka. Przedszkole Niepubliczne

Bardzo polecam Chatkę Kubusia Puchatka! Nasz synek bardzo źle przechodził adaptację w poprzednim przedszkolu. Uczęszczał tam miesiąc i zdecydowaliśmy się znaleźć placówkę, gdzie adaptacja jest łagodna. Pan Jacek nas przekonał. Zaprosił na spotkanie, zakolegował się z naszym synkiem i mogliśmy małymi krokami oswajać się z przedszkolem. Podejście dyrektora i pracowników Chatki do dziecka z traumą i do nas rodziców jest po prostu bajeczne! Bardzo doceniamy! Podczas adaptacji nie było płaczu ani lęków. 100% poświęcenia uwagi małemu człowiekowi, aby się udało. I udało się. Kilka dni i usłyszeliśmy od synka, że lubi Chatkę i pana Jacka i panie. Serio adaptacja może być miła i łagodna. Tylko trzeba dobrze trafić :)

Bardzo polecam, syn trafił do przedszkola dwa lata temu po traumatycznych doświadczeniach w poprzednim. W tym przedszkolu odżył, ustąpiły bóle brzucha związane ze stresem. Żałuję że nie trafiliśmy tu wcześniej. Teraz córka zaczęła przygodę z tym przedszkolem, adaptacja była błyskawiczna i bezproblemowa. Pan dyrektor ma niesamowity zmysł i doświadczenie w pracy z dziećmi, a także w doborze Pan nauczycielek. Wszystkie Panie zatrudnione w przedszkolu mają rewelacyjne podejście do dzieci, są ciepłe i bardzo pomocne.

Mój syn trafił do tego przedszkola w połowie trzeciego roku bycia przedszkolakiem. Zmiana w zachowaniu dziecka jest ogromna, do przedszkola chodzi chętne, codziennie dzieli się nowa wiedzą, i wspólnie oglądamy zdjęcia z zajęć. Atmosfera w przedszkolu jest bardzo przyjazna, a całe grono pedagogiczne otwarte na potrzeby dziecka. Bardzo dziękuję 😘

Kilka lat temu nasza Rodzina trafiła do Gorzowa na fali gwałtownych przemian w życiu zawodowym - bez kontaktów, bez znajomości z innego (większego) miasta, gdzie wszystko funkcjonowało inaczej. Zderzenie z publicznym systemem edukacji było jak ze ścianą a oferty przedszkolnej dla naszych Dzieci (wtedy 6 i 2,5 roku) - żenujące. W internecie trafiliśmy na przedszkole Chatka Kubusia Puchatka i "w ciemno" umówiliśmy się na spotkanie. Syn został przyjęty bez problemu natychmiast, Córka (młodsza) dołączyła do Niego, gdy nagle zabrakło ukochanej Babci, która się nią opiekowała. Z początku wydawało nam się, że to taka przeciętna "przechowalnia", gdzie dzieci z różnych grup wiekowych są po prostu doglądane przez kilkoro znudzonych nauczycieli...nie było ani lekcji jazdy konnej, karate, chemii, programowania, teatrologii ani obozów survivalowych - wszystkiego tego, czym szczycą się przedszkola w wielkich miastach, przekonując nadopiekuńczych rodziców, że właśnie te "quirks & features" zapewniom ich pociechom jedną długość więcej, we współczesnym "wyścigu sczurów" ... i srogo się pomyliliśmy ! To miejsce to przepiękny, duży, zadbany dom, otoczony wspaniałym ogrodem, w spkojnym cichym miejscu. Od początku prowadzone przez Panią Dyrektor i Pana Dyrektora - małżeństwo wysoce wykwalifikowanych, bardzo doświadczonych pedagogów "z powołania", stosujących autorskie, wypracowane przez lata, lecz co najważniejsze, skuteczne metody dydaktyczne, gdzie pomimo pozornej beztroski, podstawa programowa została zrealizowana w przypadku obojga dzieci z dużą nawiązką. Jednak to także ostoja, gdzie dzieci czują się bezpiecznie i każde jest indywidualnie zaopiekowane. Nie raz i nie dwa zdarzyło się, że której z dzieci miało po prostu psychiczny dołek i nie było w stanie zebrać się do współpracy - czasami problem pomagała załatwić publiczna pochwała Pana Dyrektora za wymyślone na poczekaniu "wybitne osiągnięcie", czasami prezent w postaci znalezionego w szafie starego plakatu (do dzisiaj wisi na honorowym miejscu na ścianie) a czasami po prostu bułka z masłem zrobiona naprędce przez Panią Dyrektor w jej własnej kuchni. Gdy tylko warunki pogodowe pozwalały, nawet w szare zimowe dni - jeśli tylko nie lało jak z cebra (mżawka nie stanowiła przeszkody) dzieci były na dworze - w rozległym ogrodzie, pełnym zakamarków, gdzie dzieci mogły mieć swoje "tajemnice i odkrycia". Mimo, że pilnowały ich zawsze co najmniej 2 panie nauczycielki, nad wszystkim często wisiał z oddali również wzrok Pana Dyrektora, który niczym rasowy mieszkaniec amerykańskiego Południa, niby to drzemał z gazetą w cieniu na werandzie jednak widział, słyszał i wiedział wszystko to, co działo się na terenie przedszkola i w jego otoczeniu. I tak w tej oazie bezpiecznie "przetrwaliśmy" huragan strajków w polskiej edukacji, kolejne uderzenia sztormu pandemii i nawet co raz głośniej bijące na Wschodzie tam-tamy nas specjalnie nie zlękły. Oboje moich dzieci dostało się do dobrej szkoły podstawowej ale nadal mówią o tym przedszkolu, jakby wspominali dom beztroskiego dzieciństwa. Na szczęście ich kumple i koleżanki w dużej liczbie siedzą teraz w sąsiednich ławkach. Pani Dyrektor ! Panie Dyrektorze ! Dziękujemy !

Musieliśmy zmienić przedszkole, ponieważ syn zaczął bić inne dzieci. I trafiliśmy do Chatki Kubusia Puchatka. 😊 syn po miesiącu zmienił się. Bardzo dziękujemy Pani Dyrektor za szanse. Syn chodzi już drugi rok do tego przedszkola. To jest nie prawda, że dzieci nie wychodza na dwór. Wychodza na dwór jak tylko nie pada deszcz. Syn często nie chce wychodzić przed czasem z przedszkola.Polecam ☺